IFR en een paar stieren
31 mrt. 2010
vanuit
De eerste vlucht was puur even wennen aan het vliegtuig, het grootste verschil met het vorige vliegtuig is dat ik nu een intrekbaar landingsgestel heb (vooral niet vergeten als je gaat landen) en een constant speed propeller (uhm..dat is iets lastiger om ff snel uit te leggen, maar het komt erop neer dat je rendement qua optimaal vermogen veel groter is, en je hebt er een extra hendel bij in de cockpit)
Na mijn eerste vluchtje moest ik de sim(ulator) in. Daar wennen aan de procedures die bij het IFR vliegen horen. Het is nu namelijk geen single-pilot meer, maar crew-concept.
Wat betekent dat de pilot non flying (PNF) heel veel voor je doet, jij zegt bijvoorbeeld: Preperation checklist, en dan gaat hij die checklist oproepen. Jij zegt: Flaps 10, Gear up. Hij zet Flaps 10 erin en doet het landingsgestel omhoog. Met andere woorden, je gaat je echt een beetje de Captain voelen(H)
Na de simulator ging ik weer echt de lucht in en de procedures die ik geleerd had ook uitvoeren.
Verder heb ik nu in totaal 5 sim beurtjes gehad, en 6 echte vluchten. Ik ben nu druk bezig met Radialen intercepten (bepaalde richtingen t.o.v. radio bakens vliegen. Zijn speciale procedures voor hoe je dat moet doen) en holdings vliegen (dat is eigenlijk gewoon rondjes vliegen, alleen iets lastiger als je nu misschien zult denken Ook weer t.o.v. juist, radio bakens)
Het IFR vliegen is best leuk! Het is heel anders als VFR vliegen, een stuk meer relaxed (dankzij het crew-concept) maar toch moet je veel meer nadenken en berekenen tijdens de vlucht.
Dus zoals iemand het al een keer mooi verwoorde, ik mag eindelijk weer eens m'n hersenen gaan gebruiken
Verder, wat ik helemaal vergeten was te vertellen in alle opwinding van het behalen van m'n VFR.
Ik ben een paar weken geleden samen met Reinout naar Bull riding geweest. Een rodeo sport, waar je 8 seconden lang op een stier moet blijven zitten. Anders ben je gediskwalificeerd. Je hebt dan een stuk of 35 rijders, en 35 verschillende stieren. Elke stier heeft zijn eigen moeilijkheidsgraad, en daar wordt ook op beoordeeld. Wat de bedoeling dan is, is dat je minstens 8 seconden lang op die stier blijft zitten, en je mag je maar met 1 hand vast houden, die andere hand mag de stier niet raken. Als je dan 8 seconden blijft zitten krijg je aan de hand van je optreden een bepaald aantal punten (hoe ze dat bepalen, geen flauw idee) en degene met de meeste punten wint.
Een heel stadion vol!! Dat was echt een groot spektakel, en niet te vergeten ongelooflijk nationalistisch. Maar wel heel mooi om een keer mee te maken!
Verder begin ik al een lichtbruin kleurtje te krijgen dankzij het heerlijke zonnetje hier. Alhoewel het soms al wel heel erg warm kan zijn als je met stropdasje om en donkere broek rond moet lopen.
Hopelijk wordt het in Nederland ook snel weer wat warmer weer. Want nog een weekje of 6 schat ik zo en dan zit ik weer in het vliegtuig terug naar huis.
Ik zal voor die tijd nog wel een paar keer wat schrijven en laten weten hoe het met me gaat.
Ik hoop dat het daar ook allemaal goed gaat met iedereen, en ik spreek jullie snel wel weer!!
Ciao!
VFR Rated!!
17 mrt. 2010
vanuit
Oooooh dat voelt zo goed!! Heerlijk!
Maar laat ik maar even bij het begin beginnen.
Vlak na Lake Havasu zijn de examen trainingen begonnen. Die vluchten bestonden allemaal uit een stukje navigeren, daarna een diversion ergens naar toe (dan simuleer je dat het op je bestemming slecht weer is en dat je dus moet uitwijken. Dan moet je dus herplannen onder het vliegen) en verder nog een hoop airwork en emergency handling.
Ik heb een aantal vluchten met verschillende instructeurs gevlogen, wat wel prettig is want er worden weer eens andere dingen benadrukt. Maar mijn laatse examen vlucht toch weer met mijn eigen instructeur gevlogen, wat een heel gezellig vluchtje was, veel gelachen en goed gevlogen.
Dus toen was ik klaar om mijn check te vliegen (de eerste van de 2, want we moesten een check doen, om op eind check te gaan, snappie?)
Dat was maandag ochtend, om half 7. Dus dat betekende half 3 mijn bed uit om alles voor te bereiden, prachtige tijd. Maar heerlijk vluchtje gevlogen, het vliegen ging goed, het airwork ging perfect en de circuitjes gingen ook lekker. Alleen de PFL (Practiced Forced Landing) en de emergency handling ging iets minder soepel. Maar ondanks dat, en met de opdracht dat ik de procedure nog eens heel goed zou doornemen die middag, was ik geslaagd voor de 1e check.
Dus diezelfde middag nog eens goed de procedures doorgenomen en een nieuwe navigatie planning gemaakt en toen was het wachten tot ik op het rooster was ingepland.
Dit keer mocht ik een beetje uitslapen, ik hoefde pas om 12 uur te vliegen.
Dinsdag dus optijd eruit, al mijn voorbereidingen gedaan, en om 11 uur stond ik klaar om te gaan.
Eerst nog even een Oral om te kijken of mijn theoretische kennis goed genoeg was (dat bleek wel zo te zijn) en daarna in het vliegtuig en vliegen maar.
Het was een beetje bumpy ride, het begint nu al aardig warm te worden hier, en dat merk je best wel in de lucht. Het is heel hobbelig en je climb-performance is veel slechter.
Ik begon weer met een stukje navigeren, daarna een diversion (waar ik vlakbij mijn eindpunt de weg een beetje kwijt was, maar na wat logisch redeneren en herkenningspunten op de kaart met buiten had gematcht er prima overheen vloog) Daarna richting het Noorden gevlogen waar ik onderweg een emergency failure kreeg. Dus hele procedure (Prima) doorgelopen en richting het dichts bij zijnde vliegveld gevlogen.
Daar maakte ik wel de fout om een verkeerde frequentie in te draaien, waardoor ik dus niet hoorde waar ander verkeer zat in het veld. Kwam ik achter toen ik andere vliegtuigen in het circuit zag vliegen. Bleek dat ik mijn diversion lijntje precies over de 7 had getekend waardoor ik het als een 1 aanzag. Daardoor was mijn eerste landing best slecht en had ik zelf zoiets van nee he....hoe kon dat nou gebeuren.....volgens mij kan ik nou maar beter meteen terug naar Falcon vliegen. Maar toen zei de instructeur naast me dat ik gewoon weer ff m'n kop erbij moest houden en gewoon verder vliegen.
Dus toen maar die figuurlijke knop in m'n hoofd omgezet, glimlach terug op m'n gezicht getoverd en verder gegaan met de circuitjes en landingen. Na alle soorten landingen te hebben gemaakt, weer terug richting Falcon Field. Op de weg terug nog wat airwork gedaan, wat ook lekker ging, en toen full stop landing gemaakt op Falcon en toen was de vlucht voorbij.
Terug boven in de briefing ruimte werd er me verteld dat ik het gewoon gehaald had!! Wat was dat een opluchting!!
Nog even gedebriefd en daarna moest ik nog een hele hoop papierwerk doen om VFR af te sluiten en om aan IFR te kunnen beginnen.
Dus nu heb ik vandaag even een dagje vrij, en morgen begin ik gewoon alweer op instrumenten te vliegen!
Nu begin ik heel erg honger te krijgen en is mijn verhaal volgens mij al wel weer lang genoeg.
Dus ik ga eens even wat te eten regelen en ik zal jullie binnenkort wel laten weten hoe IFR vliegen is!
Ciao!!!
Lake Havasu
04 mrt. 2010
vanuit
Nadat mijn eerste solo navigatie vlucht uiteindelijk goed volbracht was, kwamen er nog 3 solo navigatie vluchten aan, elk 2 of 3 uur lang.
Maar, voordat ik die kon gaan vliegen heb ik eerst 3 dagen lang moeten cancelen vanwege het weer. Er was regen, geen zicht en wolken die veels te laag hingen. Dus ik mocht 4x een planning voor dezelfde vlucht maken, terwijl ik 3x van tevoren wist dat ik al moest gaan cancelen. Maar aangezien we pas een half uur voor de vlucht mogen cancelen en het plannen 2 uur in beslag neemt EN we toch klaar moeten zijn voor het geval dat.......met andere woorden, ik heb heel veel kunnen oefenen met plannen.
Daarna wel veel, heel veel gevlogen. Elke dag in de lucht gezeten en naar een heleboel verschillende bestemmingen gevlogen.
Super heerlijk die solo navigatie vluchten, lekker alleen in dat vliegtuig, SUPER!!!
En toen was daar ineens mijn 32 Check alweer! Die kwam er heel snel aan. Dat is de 'in-house' navigatie check. Mag je laten zien dat je wel wat geleerd heb met al die solo vluchten. Dus ik het vliegtuig in met dezelfde instructeur als mijn D-11 Check. (een van de meest uhm...schijtzure instructeurs=P, hij neemt orals af en dan kraakt hij je echt helemaal af)
De vlucht ging wel soepel, ik beging alleen de fout om af en toe te discussiëren met m'n instructeur....fout dus....dus het was nog wel even zweten, maar uiteindelijk prima gehaald!! Dus daar was ik wel heel blij mee.
De vlucht daarna was een dual met mijn eigen instructeur. Ik had gepland om de bergen in te gaan, maar toen ik 's ochtends op het vliegveld aankwam en de weersvoorspelling van die plek bekeek, bleek dat de wolken op 100' hoogte hingen (30 meter) en het zicht minder was als 1/4 SM (300meter) Dus, toen had ik gelukkig nog een oude planning op mijn kaart staan naar het Zuiden toe, en mijn instructeur had geen zin om te cancelen, dus hebben we een beetje geïmproviseerd en zijn naar Pinal gevlogen (een leuk vliegveld waar veel niet gebruikte kisten staan, o.a. een 747 die is omgebouwd tot blusvliegtuig)
Toen had ik mijn 34 solo en vandaag mijn 35 solo gevlogen, de laatste VFR solo alweer!!!
Ik ben naar Lake Havasu gevlogen, een hele mooie vlucht!! Echt de moeite waard. Het was wel een vlucht van 4 uur, lekker lange zit. Gelukkig had ik een stop in Lake Havasu om bij te tanken (het vliegtuig en mezelf) en daarna via Parker (een vliegveld daar in de buurt) terug naar Falcon Field. Tijdens de vlucht wat uitdagende routes gevlogen qua transities door andere airspaces heen, dat was wel leuk om te doen, en aan het eind van de middag was ik weer terug op Falcon.
IVW (ja, inspectie verkeer en waterstaat) kwam vandaag ook op bezoek. Die gingen even controleren hoe het er op school aan toe ging. En 2 uur voor mijn vlucht werd ik door Chris Haber (training manager Single Engine hier in de USA) gebeld en die zei dat IVW mijn planning naar Lake Havasu met mij wou doornemen. Dus dat was ook wel weer wat. Voor mijn vlucht met die man van IVW zitten praten over de vlucht die ik ging maken en waarom ik het zo had gepland enzo, en na afloop ook nog zitten napraten over de vlucht. Ben benieuwd wat ze ervan vonden
Vanaf nu is het examen trainingen en op naar de final check van VFR!! De tijd gaat ZOOO snel!!!!
Ik laat snel wel weer wat van me horen!!
Groeten daar!!!
Ciao!
Navigation and a Check
17 feb. 2010
vanuit
Na m'n eerste navigatie vlucht weer een paar solo's gehad. Veel airwork en landingen geoefend. Tussen door nog een navigatie vluchtje met m'n instructeur. We zijn er lekker op uit geweest.
En toen was daar maandag m'n D24 check (examen ongeveer halverwege het VFR traject)
Ik moest airwork laten zien, slow flight (met 60Kt vliegen ipv 110Kt) Stalls, Steep turns en een Practice Forced Landing. Daarna naar Gateway gegaan (vliegveld dichtbij) en daar een paar circuitjes gedraaid. Ging voor m'n gevoel niet zo heel lekker, ik was volgens mij op een of andere manier toch wat zenuwachtig en dat bevorderde mijn vliegkunsten niet echt. Maar....Toch heb ik blijkbaar goed genoeg gevlogen om m'n check te halen!!!! Dus daar was ik wel heel blij mee.
En gelukkig stond ik na m'n check ook nog ingeroosterd om een solo te vliegen, dus ik heb die solo gebruikt om 5 kwartier lang circuitjes te draaien en landingen te maken, welke toen perfect gingen!!! Dus toen had ik zelf ook weer een goed gevoel erover. Er was ook nog een leuke bijkomstigheid. Voor die solo vlucht stond ik voor eind van de middag ingeroosterd, terug komst zou net iets na Sunset zijn. Dus ik ben heel mooi in de schemer Falcon Field binnen gekomen, prachtig uitzicht over de stad en heerlijk rustig in de lucht, dat was ook heel mooi om mee te maken!
Enige nadeel daaraan was dat ik 's avonds nog flink wat werk te doen had. Ik had dinsdag namelijk een 3 uur durende navigatie vlucht met m'n instructeur, dus daar moest ik alle voorbereidingen nog voor doen. En...ik mocht weer vroeg op, want ik moest vroeg vliegen, dus dat betekend dat je nog veel vroeger aanwezig moet zijn om met het meest up to date weer de laatste voorbereidingen te treffen.
De vlucht zelf was leuk, we zijn naar 3 verschillende vliegvelden geweest en een flinke afstand afgelegd. Ook iets nieuws mee gemaakt, met een (hele) flinke cross-wind geland. M'n neus (van het vliegtuig) wees meer dan 20 graden van de baan af toen ik op Final zat. Dus dat was wel ff heel apart om mee te maken. Maar ik heb de hele vlucht goed afgerond en ook mijn endorsement gekregen om solo cross-country te gaan (Wat betekend dat m'n instructeur heel veel handtekeningen moet zetten en dat hij dus vindt dat ik veilig alleen cross-country kan vliegen)
's Middags weer vol aan het plannen gegaan, want vandaag had ik m'n eerste solo navigatie vlucht!! Ik druk plannen, vanochtend vroeg opgestaan en de rest van m'n planning afgemaakt, half uur voor m'n vlucht ga ik m'n sign-off halen, had alles prima voor elkaar, zegt die sign-off instructeur...uhm...sorry ik kan je niet laten gaan, je instructeur is vergeten zijn handtekening te zetten op je medical..... maar, je kan hem wel even opzoeken en hem laten tekenen. Maarja...mijn instructeur is nu in Houston weekend aan het vieren...
Dus daar baalde ik wel van (en nog steeds een beetje) Maarja, heb wel voor het eerst mogen cancellen, je moet alles toch een keer hebben mee gemaakt.. Vandaag en morgen dus vrij, en vrijdag maar weer opnieuw proberen.
Nu maar lekker bij het zwembad gaan hangen en proberen een beetje bruin te worden.
Ik laat snel wel weer wat van me horen!!!
Ciao!!
X-Country
08 feb. 2010
vanuit
Ik ben (met instructeur) naar 6 andere vliegvelden geweest, super leuk om te doen, maar soms kon ik ze wel lastig vinden, niet het ernaar toe vliegen, maar ze echt goed zien. M'n instructeur roept dan wel: Ja daar, recht voor je. Ik dan: uhu....ff kijke...uuuhh...JA hebbes! Dat is toch best nog wel lastig af en toe.
Verder tijdens mijn solo vluchten veel airwork geoefend, want m'n volgende check is al over 5 beurtjes.
Vandaag voor het eerst een navigatie vlucht gemaakt. Dat betekent 3 uur lang van tevoren plannen, en dan een paar uurtjes vliegen (ohjah, en de dag van tevoren ook er al 2 uur aanzitten) Maar verder is het wel heel leuk. We zijn naar Ryan airfield gegaan. Lijkt wel op een oud militair vliegveld, wat dicht bij Tuscon ligt. Ongeveer 90 mijl (167 km) en 50 minuten vliegen verderop.
In het vliegtuig zit je dan met 2 kaarten, een navlog (een papiertje waarop de tijden staan dat je moet draaien, en welke koers je dan moet vliegen en hoe lang je die koers moet vliegen, en hoeveel brandstof je verbruikt en nog een heleboel meer, ohjah en je moet er ook tijdens de vlucht actuele tijden en winden en vanalles opschrijven) en een kneepad op schoot, en probeer je het vliegtuig en de planning onder controle te houden.
Dat ging zowaar allemaal best goed bij mij. Ik zat precies op de plek waar ik moest zijn volgens mijn navlog, dus daar was m'n instructeur ook wel heel tevreden over (nou hielp het wel mee dat er nauwelijks wind stond, maar daar gaat het natuurlijk niet om)
Op de terug weg hebben we nog bij 2 uncontrolled fields een landing gemaakt en zijn daarna weer naar Falcon Field terug gekeerd.
Een uncontrolled field is een veld waar geen ATC (Air Traffic Controler) aanwezig is, wat dus betekent dat je pilot to pilot praat. je zegt wie je bent, waar je zit en wat je gaat doen, en verder moet je goed uit je doppen kijken of er niemand op collision course met je zit.
Verder buiten het vliegen om....tsjah...slaap ik en ben ik aan het leren. En die ene dag dat ik vrij ben, lekker bij komen en weinig uitvoeren, behalve dan leren natuurlijk want er valt altijd wel iets te leren!
Al met al, ik vermaak me nog prima hier, de tijd vliegt(letterlijk, hahaha)
Ciao!!!
Solo!!!!
01 feb. 2010
vanuit
Vandaag ben ik solo gegaan!!!! Heerlijk!!!
Laat ik eerst maar bij het begin beginnen.
Gister (zaterdag) had ik mijn D11. Dat is je pre-solo check. Dan vlieg je met een andere instructeur en die moet dan beoordelen of het veilig is om jou solo te laten gaan. Eerst kreeg ik een Oral, mondelinge overhoring over van allerlei dingen die met het vliegen te maken hebben. Daarna de kist ingestapt en opgestegen. We zijn toen naar de North Eastern practice area gevlogen, daar een Practice Forced Landing gemaakt, (dan simuleer je dat je motor het niet meer doet en kom je tot iets van 30 meter boven de grond) en daarna meteen een Engine Failure After Take-off gedaan. Die gingen allebei goed, dus weer terug naar het veld. In het circuit normal landings, glide-in, flaps up landing en een go-around gemaakt, en toen de kist weer aan de grond gezet. Volgens de instructeur zou ik wel veilig solo kunnen, dus..........
Vandaag (zondag) rond een uur of 9 samen met m'n instructeur het vliegtuig ingestapt. Ik moest 2 landingen laten zien, eventjes nog een keer laten zien dat ik het kan. Toen terug naar de ramp gereden, deurtje open, instructeur eruit, deurtje dicht en weg was ik! (ja mam, helemaal alleen in het vliegtuig!!)
Naar het begin van de runway getaxied, klaring gekregen en onder het gebrul van een luide YEEAAHAAAAAA de throttle's naar voren geduwd en de lucht in gegaan!!
Mooi circuitje gevlogen, landing gemaakt, terug getaxied en weer opstijgen!! In totaal 3 landingen gemaakt, daarna terug naar de ramp getaxied, en toen begon het feest
Traditie is dat je das wordt afgeknipt door je instructeur, dus zodoende heb ik nu 1 das die uit 2 delen bestaat. Daarna ben ik op 2 schouders gehesen en naar de auto gedragen, in de auto terug naar het park toe, en toen van de auto naar het zwembad gedragen, waarna ik er sierlijk ben ingegooid
Heerlijke dag is dit!!!
Morgen weer lekker vliegen, eerst nog 1 vlucht met instructeur (gaan we naar een ander vliegveld want dat is nodig om solo buiten het circuit te gaan) en de vlucht daarop solo naar de practice area!! Heb er nu alweer heel veel zin in!!
Ik hou jullie op de hoogte!!
ps. op mijn hyves staat in het foto album Flying in the USA een filmpje van mijn solo. Is nog ff een snelle versie, als ik tijd heb ga ik hem iets meer bewerken.
En er staan een paar foto's in m'n nieuwe album Solo!!
Howdy!
24 jan. 2010
vanuit
M'n instructeur zegt wel dat ik op het niveau zit waar ik volledig zelf vlieg, op het flaren (neus omhoog doen bij landing) en het stukje ervoor, na. Dus wat dat betreft gaat het wel goed. Heb gister ook heerlijk gevlogen, toen ging alles prima. Maar zoals ze zeggen, 2 stappen voorwaarts, 1 stap terug. Dus morgen moet het gewoon weer wat beter gaan
Het is trouwens wel heel erg uitkijken hiero (m'n ma zal nu wel in de stress gaan schieten, maar is nergens voor nodig hoor, ik kijk goed uit) Ik draaide vandaag downwind op, dat is het stuk van het circuit wat parallel ligt aan de landingsbaan, en op nou, nog geen 100 meter voor me draaide opeens iemand anders ook downwind op. Toen waren we volgens de toren opeens Nr. 5 ipv Nr 4. Dus toen heb ik maar even een rondje gemaakt om ietsjes meer afstand te creëren. Verder is het hier prima vliegen hoor, je moet alleen goed opletten
We hebben vorige week t/m maandag elke dag gevlogen. Daarna had onze instructeur 'weekend' en waren wij vrij. Wat opzich wel uitkwam, want het weer sloeg ook om. Dat was bij mijn laatste vlucht van maandag ook wel te merken toen we opeens windvlagen hadden die onze snelheid met meer als 25Kt liet fluctueren (op final approach)
Dus dinsdag en woensdag hebben we wat rondom het park gehangen, beetje racket ball gespeeld (wat bijna hetzelfde is als squash, alleen dat het balletje waar je hiermee slaat een stuiterbal is)
Het enige nadeel was dat het slechte weer t/m vrijdag aanhield, dus gister kon ik pas weer vliegen.
Donderdag was Reinout jarig en die heeft ons meegenomen naar de Howdy Show. Dat is een restaurant, waar je onder het eten vermaakt wordt door een heel aantal act's
Eerst kwamen er 2 cowboy's op die een act opvoerde, en daarna een groepje van 5 mensen die de rest v.d. avond vulde met zingen, toneelstukjes en grappen. Heel Amerikaans, maar wel super leuk om een keer mee te maken.
Nu maar weer voorbereiden voor morgen, en dan zit ik nog maar 4-5 vluchten van m'n solo verwijderd!!
Ik ga weer aan de studie, groeten daar allemaal!!!
Keep it in the air
16 jan. 2010
vanuit
Eerste 2 vluchten alweer gehad!! Was super gaaf!!
Het was wel vroeg opstaan, maar meer dan waard.
Donderdag moesten we om 5 uur 's ochtends aanwezig zijn. Toen planningen gemaakt, Mass&Balance, weather Report en Fuel calculations. Toen we dat klaar hadden maar eens pre-flight gedaan (aircraft checken, de walk around) en toen de briefing van wat we gingen doen.
Om kwart over 7 zat ik achterin de kist (ik ging eerst backseaten bij mijn crewmaatje, Suzan) en om 9 uur zat ik zelf achter de knuppel. Was vooral veel meevoelen, maar eenmaal in de lucht kreeg ik de controls, bochtjes maken stijgen, dalen en nog wat leuke dingetjes. Mocht ook de approach grotendeels doen, en de landing samen met de instructeur.
Wat een hele leuke vlucht, 's middags hadden we nog een lezing van Dhr Assink (directeur vd KLS) en nog wat hoge mannen van de KLM (de Haan, Slobbe en van Dorst) 's Avonds maar weer vroeg onder de lakens, want vanochtend (vrijdag) was het weer 5 uur aanwezig.
Weer alle voorbereidingen gedaan, en daarna weer eerst backseaten, en toen zelf de lucht in.
Dit maal mocht ik de Take Off zelf doen, klimmen en naar de practice area vliegen. Daar heb ik wat steep turns (45 degrees bank), slow flight, approach to stall en een clean stall gedaan. Daarna terug naar het traffic circuit.
3 touch and go's gemaakt (welke ik grotendeels zelf vloog met wat correctie's van de instructeur) en daarna full stop landing gemaakt.
Debriefing gedaan, en daarna terug naar het appartement. en eventjes in de jacuzzi gehangen. Net nog even wat geleerd voor morgen (yes, weer een vluchtje), en zo maar het avond eten regelen.
Morgen mag ik weer een keer uitslapen (en zondag zelfs ook) dan vlieg ik pas rond half 12.
Nog ongeveer 9 beurtjes tot m'n solo!!!
Zal jullie op de hoogte houden!!!