Het is alweer even geleden dat ik mijn laatste blog heb geschreven. Is wel weer het een en ander gebeurd sinds die tijd.
Nadat mijn eerste solo navigatie vlucht uiteindelijk goed volbracht was, kwamen er nog 3 solo navigatie vluchten aan, elk 2 of 3 uur lang.
Maar, voordat ik die kon gaan vliegen heb ik eerst 3 dagen lang moeten cancelen vanwege het weer. Er was regen, geen zicht en wolken die veels te laag hingen. Dus ik mocht 4x een planning voor dezelfde vlucht maken, terwijl ik 3x van tevoren wist dat ik al moest gaan cancelen. Maar aangezien we pas een half uur voor de vlucht mogen cancelen en het plannen 2 uur in beslag neemt EN we toch klaar moeten zijn voor het geval dat.......met andere woorden, ik heb heel veel kunnen oefenen met plannen.
Daarna wel veel, heel veel gevlogen. Elke dag in de lucht gezeten en naar een heleboel verschillende bestemmingen gevlogen.
Super heerlijk die solo navigatie vluchten, lekker alleen in dat vliegtuig, SUPER!!!
En toen was daar ineens mijn 32 Check alweer! Die kwam er heel snel aan. Dat is de 'in-house' navigatie check. Mag je laten zien dat je wel wat geleerd heb met al die solo vluchten. Dus ik het vliegtuig in met dezelfde instructeur als mijn D-11 Check. (een van de meest uhm...schijtzure instructeurs=P, hij neemt orals af en dan kraakt hij je echt helemaal af)
De vlucht ging wel soepel, ik beging alleen de fout om af en toe te discussiëren met m'n instructeur....fout dus....dus het was nog wel even zweten, maar uiteindelijk prima gehaald!! Dus daar was ik wel heel blij mee.
De vlucht daarna was een dual met mijn eigen instructeur. Ik had gepland om de bergen in te gaan, maar toen ik 's ochtends op het vliegveld aankwam en de weersvoorspelling van die plek bekeek, bleek dat de wolken op 100' hoogte hingen (30 meter) en het zicht minder was als 1/4 SM (300meter) Dus, toen had ik gelukkig nog een oude planning op mijn kaart staan naar het Zuiden toe, en mijn instructeur had geen zin om te cancelen, dus hebben we een beetje geïmproviseerd en zijn naar Pinal gevlogen (een leuk vliegveld waar veel niet gebruikte kisten staan, o.a. een 747 die is omgebouwd tot blusvliegtuig)
Toen had ik mijn 34 solo en vandaag mijn 35 solo gevlogen, de laatste VFR solo alweer!!!
Ik ben naar Lake Havasu gevlogen, een hele mooie vlucht!! Echt de moeite waard. Het was wel een vlucht van 4 uur, lekker lange zit. Gelukkig had ik een stop in Lake Havasu om bij te tanken (het vliegtuig en mezelf) en daarna via Parker (een vliegveld daar in de buurt) terug naar Falcon Field. Tijdens de vlucht wat uitdagende routes gevlogen qua transities door andere airspaces heen, dat was wel leuk om te doen, en aan het eind van de middag was ik weer terug op Falcon.
IVW (ja, inspectie verkeer en waterstaat) kwam vandaag ook op bezoek. Die gingen even controleren hoe het er op school aan toe ging. En 2 uur voor mijn vlucht werd ik door Chris Haber (training manager Single Engine hier in de USA) gebeld en die zei dat IVW mijn planning naar Lake Havasu met mij wou doornemen. Dus dat was ook wel weer wat. Voor mijn vlucht met die man van IVW zitten praten over de vlucht die ik ging maken en waarom ik het zo had gepland enzo, en na afloop ook nog zitten napraten over de vlucht. Ben benieuwd wat ze ervan vonden

Vanaf nu is het examen trainingen en op naar de final check van VFR!! De tijd gaat ZOOO snel!!!!
Ik laat snel wel weer wat van me horen!!
Groeten daar!!!

Ciao!