Het is gewoon nu al zo ver!! Ik heb mijn VFR eind check gehaald!!!!!
Oooooh dat voelt zo goed!! Heerlijk!
Maar laat ik maar even bij het begin beginnen.
Vlak na Lake Havasu zijn de examen trainingen begonnen. Die vluchten bestonden allemaal uit een stukje navigeren, daarna een diversion ergens naar toe (dan simuleer je dat het op je bestemming slecht weer is en dat je dus moet uitwijken. Dan moet je dus herplannen onder het vliegen) en verder nog een hoop airwork en emergency handling.
Ik heb een aantal vluchten met verschillende instructeurs gevlogen, wat wel prettig is want er worden weer eens andere dingen benadrukt. Maar mijn laatse examen vlucht toch weer met mijn eigen instructeur gevlogen, wat een heel gezellig vluchtje was, veel gelachen en goed gevlogen.
Dus toen was ik klaar om mijn check te vliegen (de eerste van de 2, want we moesten een check doen, om op eind check te gaan, snappie?)
Dat was maandag ochtend, om half 7. Dus dat betekende half 3 mijn bed uit om alles voor te bereiden, prachtige tijd. Maar heerlijk vluchtje gevlogen, het vliegen ging goed, het airwork ging perfect en de circuitjes gingen ook lekker. Alleen de PFL (Practiced Forced Landing) en de emergency handling ging iets minder soepel. Maar ondanks dat, en met de opdracht dat ik de procedure nog eens heel goed zou doornemen die middag, was ik geslaagd voor de 1e check.
Dus diezelfde middag nog eens goed de procedures doorgenomen en een nieuwe navigatie planning gemaakt en toen was het wachten tot ik op het rooster was ingepland.
Dit keer mocht ik een beetje uitslapen, ik hoefde pas om 12 uur te vliegen.
Dinsdag dus optijd eruit, al mijn voorbereidingen gedaan, en om 11 uur stond ik klaar om te gaan.
Eerst nog even een Oral om te kijken of mijn theoretische kennis goed genoeg was (dat bleek wel zo te zijn) en daarna in het vliegtuig en vliegen maar.
Het was een beetje bumpy ride, het begint nu al aardig warm te worden hier, en dat merk je best wel in de lucht. Het is heel hobbelig en je climb-performance is veel slechter.
Ik begon weer met een stukje navigeren, daarna een diversion (waar ik vlakbij mijn eindpunt de weg een beetje kwijt was, maar na wat logisch redeneren en herkenningspunten op de kaart met buiten had gematcht er prima overheen vloog) Daarna richting het Noorden gevlogen waar ik onderweg een emergency failure kreeg. Dus hele procedure (Prima) doorgelopen en richting het dichts bij zijnde vliegveld gevlogen.
Daar maakte ik wel de fout om een verkeerde frequentie in te draaien, waardoor ik dus niet hoorde waar ander verkeer zat in het veld. Kwam ik achter toen ik andere vliegtuigen in het circuit zag vliegen. Bleek dat ik mijn diversion lijntje precies over de 7 had getekend waardoor ik het als een 1 aanzag. Daardoor was mijn eerste landing best slecht en had ik zelf zoiets van nee he....hoe kon dat nou gebeuren.....volgens mij kan ik nou maar beter meteen terug naar Falcon vliegen. Maar toen zei de instructeur naast me dat ik gewoon weer ff m'n kop erbij moest houden en gewoon verder vliegen.
Dus toen maar die figuurlijke knop in m'n hoofd omgezet, glimlach terug op m'n gezicht getoverd en verder gegaan met de circuitjes en landingen. Na alle soorten landingen te hebben gemaakt, weer terug richting Falcon Field. Op de weg terug nog wat airwork gedaan, wat ook lekker ging, en toen full stop landing gemaakt op Falcon en toen was de vlucht voorbij.
Terug boven in de briefing ruimte werd er me verteld dat ik het gewoon gehaald had!! Wat was dat een opluchting!!
Nog even gedebriefd en daarna moest ik nog een hele hoop papierwerk doen om VFR af te sluiten en om aan IFR te kunnen beginnen.
Dus nu heb ik vandaag even een dagje vrij, en morgen begin ik gewoon alweer op instrumenten te vliegen!
Nu begin ik heel erg honger te krijgen en is mijn verhaal volgens mij al wel weer lang genoeg.
Dus ik ga eens even wat te eten regelen en ik zal jullie binnenkort wel laten weten hoe IFR vliegen is!

Ciao!!!