NL, COVA en een dolfijn
Hallo allemaal!!
Hier weer een update van hoe mijn laatste 2 weken zijn vergaan.
Vorige week was ik een week in Nederland. Ik had vrijdag de 6e mijn COVA gesprek bij KLM. Waar ik vandaag (donderdag) een brief van heb gekregen met een positief advies!!! =D
Dus ik ben nu helemaal blij, en het mooie weer maakt het nog eens extra lekker!!
Maar in ieder geval, de week ervoor heb ik me goed voorbereid op het gesprek en ook nog met mijn ouders een vluchtje vanuit Lelystad gemaakt. Lekker naar Arnhem gevlogen, toen de IJssel omhoog naar Zwolle en daarna over Walibi terug naar Lelystad.
Vrijdag´s had ik dus het gesprek en zaterdag zat ik weer in het vliegtuig terug naar Griekenland!
Zondag de 8e was mijn tweede flottielje. Dit keer met 4 boten. ´s Ochtends de veiligheidsbriefing en de boot briefing gehouden. Daarna nog wat boodschappen gedaan en een voor een de gasten geholpen met afvaren. Rond 2 uur hebben Maayke en ik zelf ook los gegooid.
Tussen Skorpios (het eiland van Onassis) en zijn andere privé eiland, wat dient als begraafplaats, door gevaren richting Spartakhori op het eiland Meganisi. Nu ligt er tussen Skorpios en Meganisi een ondiepte en een rif. Midden tussen in is een ondiepte van 1-2 meter diep, daar boven op hebben ze ook nog eens beton blokken gelegd. Die beton blokken steken net 30 cm onder water, levensgevaarlijk dus. Zeker omdat die Grieken hier niet aan betonning doen.
Wij zijn toen heel langzaam richting dat rif gevaren om te kijken waar het nou precies ligt (het is een stuk van ongeveer 30m bij 5m) Uiteindelijk vonden we een heel klein metalen pijpje boven het water uitsteken als ‘herkenningspunt’. Maayke had de boot dicht bij het rif stil gelegd en omdat het warm weer was en ik wel toe was aan een duik, ben ik er toen maar naar toe gezwommen en heb er een rode tas van onze organisatie in gehangen. Van een afstandje nog steeds nauwelijks zichtbaar, maar zeker als je dichterbij bent is het wel te zien! Ben alleen benieuwd hoelang die blijft staan.
Daarna door gevaren naar Spartakhori. Je meert af in een baai waar 1 taverne staat, het dorp zelf ligt boven op de berg ernaast. Daar kan je komen via een slingerweg of een lange trap. Die taverne ligt heerlijk. Je zit aan het water, uitzicht op de baai en zon totdat die ondergaat. Waar we dus ook volop van hebben genoten!
´s Maandags op de vaste tijd verzameld voor een briefing. Nadat alle gasten vertrokken waren zelf los gegooid en koers gezet naar Kastos. Ongeveer 3 uurtjes varen onder het genot van de heerlijke Griekse zon en een licht maar toch wel fris briesje. Onderweg een aantal scholen zwaardvissen gezien, jammer genoeg sprong geen ervan omhoog, en ik heb mijn eerste dolfijn gezien!! Weliswaar snel en kort, maar toch! Toen we in Kastos aankwamen begon de wind aan te trekken. In Kastos weer een aantal reparaties uitgevoerd en wat zitten stoeien met ons buitenboord motortje en, ja heel fijn… de vuilwater tank van een van de boten. Daar zat een luchtje aan, een heel vies luchtje…
Ondertussen was de wind flink aangetrokken en lagen we ’s nachts te schudden in de haven. Alles 3x gecheckt of we goed vast lagen en toen maar toch gaan slapen.
Van dat slapen is helemaal niks terecht gekomen. Ben wel gaan liggen, maar kwam niet in slaap. Heel veel geklots, korte venijnige golven, piepende stootwillen landvasten die de lieren er zowat uittrekken. Dus binnen 2 uur was ik alweer 4x eruit gegaan om te kijken of alles nog goed lag. Toen ergens tussen 02.00 en 03.00 maar samen met Maayke in zeilpak buiten gestaan om de boten wat te verleggen (zalingen kwamen bijna tegen elkaar aan), extra stootwillen geplaatst en lijnen opnieuw belegd. Rest van de nacht nog wakker gehouden door hele korte golven die je je in je hut telkens weg lieten schieten.
’s Ochtends ging de wind liggen en zijn we uitgevaren naar Sivota toe. Lekker zeiltochtje, met ongeveer 6 knopen in de zon 4 uurtjes lang op het water gezeten!
Toen om 3 uur alle gasten binnen waren, konden wij ook even lekker in het zonnetje zitten.
Woensdag zijn we van Sivota naar Frikes gevaren. Rustig tochtje, want er stond helemaal geen wind.
Toen we hadden aangemeerd zag ik op de bodem iets liggen, ben erin gesprongen en kwam met een lier boven. Die was blijkbaar van een boot los gerukt en in het water terecht gekomen. De lier was nog in goede staat, dus mee genomen en we gaan hem nu waarschijnlijk op onze andere lead boot gebruiken.
’s Middags nog lekker op het dek, in de zon een boekje gelezen. En ’s avonds nog in een kroegje gezeten waar een Engelse flottielje (gasten en al) helemaal los gingen.
Vandaag na alle gasten los te hebben gegooid terug naar Nidri gezeild. Donderdag op vrijdag is altijd de vrije zeildag, dan mogen de gasten zelf bepalen waar ze heen gaan en gaan wij terug naar Nidri en hebben een soort van weekend.
Bijna de hele weg heerlijk gezeild, gemiddeld 4,5 knoop op alleen het fokje. Onderweg nog een dolfijn gezien, maar die was alweer weg voordat wij er in de buurt konden komen.
Vanavond lekker het goede nieuws vieren!! En morgen alles weer in orde maken voor de volgende flottielje week!
Ciaoo!!
Rondje Lefkas
Hoi allemaal!
Mijn eerste week zeilen zit er nu alweer op! Het is voorbij gevlogen.
Zaterdag avond hebben we hier eerst Pasen gevierd. Pasen is een heel belangrijke feestdag hier in Griekenland. Rond middernacht verzamelt ongeveer heel Nidri (dat is het plaatsje waar ik zit) zich bij de kerk. Aan die kerk hangen een paar speakers en uit die speakers komt het gezang/gepraat van een paar mannen die in de kerk staan. Als het dan 00.00 is beginnen de klokken te luiden en komt er een man in gewaad voor een altaar iets roepen en begint met wierrook te zwaaien. Er komen dan een paar mensen met een brandende kaars naar buiten lopen en die steken de kaarsen van alle andere aanwezigen aan (stuk of 200 man). Iedereen slaat dan kruisjes en begint elkaar te kussen. Daarna lopen ze langzaam naar huis om dan te gaan eten. De kaars blijft branden want dat is heilig vuur. Ook wordt de kaars soms meegenomen in de auto, geen enkel probleem. Wel heel indrukwekkend om een keer mee te maken.
De volgende dag, zondag ochtend, begint dan het volgende ritueel. Er wordt een lam geroosterd. Dat lammetje is de vorige dag geslacht en braad klaar gemaakt (ja, ik heb ook nog het lammetje zien hangen met alle ingewanden op de grond). ’s Ochtends gaat het lam aan een spit en wordt het gedurende 3 uur gegaard. De hele familie van de eigenaar van het hotel was aanwezig, een groot feest. Wij moesten er ook bij komen zitten en kregen een bordje voorgeschoteld. Achteraf heb ik blijkbaar lever, darmen en een aantal andere ingewanden gegeten. Het smaakte ook al wat apart maar ik vond het toch wel zo beleefd om wat te eten. Het lam zelf hing helaas nog aan het spit. Die werd pas aangebroken tegen de tijd dat ik al op het water zat.
Rond half 10 hebben we een briefing gedaan met de gasten, laatste spulletjes gepakt en rond 12 uur zijn we uitgevaren. Alles ging heerlijk goed. Lekker stukje gezeild. Onderweg nog wat motor problemen met de boot van de gasten, maar dat is allemaal opgelost. Eind van de middag zijn we in Sivota aangekomen, een leuk dorpje nog op het eiland Lefkas. ´s Avonds lekker hapje gegeten en daarna wat gedronken.
De volgende ochtend weer om half 10 de briefing voor deze dag gegeven. Lekker stukje zeilen richting Frikes. Eerst zijn we nog even langs een grot gevaren waar je in kan zwemmen/roeien, maar de golven waren te hoog om erin te kunnen. Daarna zeiltje erop gezet en rustig richting Frikes gevaren. Eind van de rit motor erbij gezet omdat er niet heel veel wind was. Rond een uur of 4 in Frikes aangekomen. Gasten opgevangen en even het ‘dorpje’ ingelopen. Dat zijn 8 gebouwtjes die langs de kade staan. Iedereen is hier wel heel aardig en gastvrij. Zeker voor de Nederlanders die er blijkbaar een hele goede naam hebben. We moesten al meteen komen zitten en kregen wat te eten en te drinken. Daarna nog even lekker op de boot gezeten en rond een uur of 9 wat gaan eten alvorens we de plaatselijke bar zijn ingedoken om nog een drankje te doen.
Dinsdag zijn we naar Fiskardho gevaren. Het zag ernaar uit dat het een lekker tochtje zou worden, veel wind en misschien zelfs wat regen. Dus wij helemaal klaar in zeilpak en zwemvest, varen de haven uit met stevige wind. Maar nog geen 10 minuten later kakte de wind in en is het een rustig tochtje zeilen naar Fiskardho toe geworden. Tot langs de bergen op, daar heb je wat valwinden die je boot redelijk doen schuintrekken, dat is wel heel gaaf om mee te maken maar je moet er wel voor oppassen dat ze niet te sterk worden.
De boot van de gasten kwam terug met wat motor problemen, dus in Fiskardho 3 uur lang aan de motor geklust. Toen deed de motor het weer en zijn we wat gaan eten. Op het terras wel wat last van zwerfkatten. Veel stadjes hier hebben daar last van. Die katten zitten dan gewoon op het terras en onder je tafel en komen op zoek naar wat te eten. Dat is niet heel fijn maar met een beetje kssst houd je ze wel op afstand.
Woensdag voeren we uit richting Kalamos. Een leuk dorpje in de baai van een van de eilanden hier. Er was windkracht 5 voorspeld, dus we hadden een lekker zeiltochtje voor de boeg. Jammer genoeg was er ook veel regen dus we stonden in zeilpak achter het roer. De tocht zelf zou ongeveer 4 uurtjes duren. Maar toen na 2 uur de motor van de andere boot weer problemen gaf, veranderde ons plan. We hebben de boot op sleeptouw moeten nemen en ruim 4 uur lang, vol tegen de wind in gesleept. Tegelijkertijd met ons kwam in Kalamos een monteur aan. Die heeft ook een tijd naar de motor zitten kijken maar kon ook niks vinden. Het enige dat niet klopt is dat de pomp van het koelwater systeem niet genoeg suction geeft, maar waarom dat niet gebeurd kon hij ook niet verklaren. Uiteindelijk maar weer wat gaan eten bij George’s (ze heten hier trouwens bijna allemaal George) en daarna nog een filmpje gekeken en gaan slapen.
Donderdag ochtend kwam eerst de monteur met een nieuwe pomp voor het koelwater systeem. Die erin gezet en toen deed de motor het weer prima! Normaal hebben we nauwelijks problemen, dus blijkbaar hebben we deze week alles voor het komend seizoen al gehad.
Daarna zijn we naar (klein) Vathi gevaren. Nog steeds met veel bewolking en een klein beetje regen. Niet het Griekse weer waar ik op gehoopt had. Maar de temperatuur is niet verkeerd en vanaf zondag schijnt het stukken beter te worden, dus ik mag niet klagen. Vathi is een mooi dorpje op het eiland Meganisi. Het eiland zelf bestaat uit tientallen baaitjes en inhammen. Het dorpje is rond de kade heen gebouwd met een aantal restaurantjes, kroegjes, lekker vers bakkertje en zelfs een speeltuintje. Hier hebben we een goed restaurantje gevonden, met vriendelijke bediening en heerlijk eten, daar gaan we zeker terug komen!
Na 2 dagen in ons zeilpak rond te hebben gelopen konden we vandaag dan eindelijk weer in de korte broek en t-shirt aan dek lopen! Lekker stukje gevaren in de warme Griekse zon! We zijn langs Skorpios gevaren. Dat is het privé eiland van de familie Onassis. Aristoteles Onassis was een weldoener voor het stadje Nidri en een grote scheepsbouwer. Hij is ondertussen overleden en het eiland is nu van zijn dochter.
Begin van de middag zijn we weer in Nidri aangekomen. Korte bespreking gehad van hoe de afgelopen week is verlopen, daarna twee boten omgevaren en even onze eigen boot opgeruimd.
Na dit verslag nog even lekker op het terrasje zitten en vanavond een barbecue. En dan zit mijn eerste week zeilen hier er alweer op!
Time flies when you’re having fun!
Ciao!!
Sailing Greece
Hallo allemaal,
Zoals de meesten van jullie al wel zullen weten ben ik zondag naar Griekenland vertrokken.
Het duurde even voordat ik wat van me heb laten horen, maar dat kwam omdat er wat problemen waren met de site voor mijn blog. Dus vandaar een extra lang begin verhaal!
Na een gezellig feestje van mij oom de vorige avond, ging zondag ochtend om 03.30 de wekker. Even snel douchen en wat brood smeren en toen in de auto naar Schiphol.
Daar ontmoete ik 2 van mijn collega´s, Maayke en Corne, en namen we de vlucht van 06.50 naar Athene.
Na ruim 3 uur vliegen kwamen we in Athene aan. Bij de bagage band werden vlot alle koffers afgeladen, behalve mijn backpack. Die bleek niet in het vliegtuig te zitten….
Dus papiertje ingevuld, telefoon nr achter gelaten en maar op het beste hopen. Wij moesten ook weer verder, want we hadden nog een busreis van 5 uur voor de boeg.
Na eerst een uur in de bus gezeten te hebben waren we aan de andere kant van Athene bij het busstation. Vanaf daar moesten we de bus naar Lefkas hebben. Die bussen vertrokken om 13.00, 16.30 en 20.30.
13.15 kwamen we aan op het busstation, dus dikke vette pech, net de bus gemist. Toen hebben we 3 uur op de volgende bus gewacht. Dat busstation was echt heel bijzonder. Alles gaat door elkaar heen, auto´s worden overal geparkeerd, en moet daar een bus staan, dan komt er een agentje, die blaast op zijn fluit en dan krijgen die Grieken 5 minuten om hun auto te verplaatsen. Chaotisch maar het gaat wel allemaal goed (voor zover ik heb kunnen zien)
De busreis zelf was ook heel apart, vooral het laatste stuk. Dat ging over een 2 baans weg door de bergen. Op een gegeven moment zag ik dat wij een vrachtwagen aan het inhalen waren, dus ik keek links het raam uit, zie ik de tegenliggers op hun vluchtstrook langs ons heen scheren! In het donker ook nog. Dus ik was maar wat blij toen we uiteindelijk om 22.00 in Lefkas aankwamen.
Daar werden we door onze baas (Erik) opgehaald, na een half uurtje rijden kwamen we bij de haven aan. Spullen gedropped en nog even in de kroeg wat gedronken.
Volgende dag heerlijk op een terrasje koffie gedronken met z’n 4e en besproken wat ons de komende week te doen staat. Daarna rustig aan een rondleiding gehad en aan de eerste klusjes begonnen.
Deze week zijn we nog bezig om alle boten vaarklaar te maken en vanaf zaterdag komen de eerste klanten.
We hebben hier ook een oude scooter, waar we boodschappen op doen en even naar de winkelstraat mee rijden (ook gewoon met z’n 3e op de scooter, kan allemaal hier=P)
Het weer was nog niet heel super, veel bewolking en een koude wind.
Maar dinsdag begon het mooie weer! In korte broek en t-shirtje rond gelopen, heerlijk onder een zonnetje van een graad of 25! ’s Ochtends de Maura (de eerste boot waar klanten op komen) helemaal na gelopen. De zwemtrap beetje bijgesteld, die was wat krom en de werkbank in de kelder opgeruimd.
’s Middags kwamen de life rafts van van de boten aan. Die in alle bakskisten geplaatst en toen nog even 1 bootje gecheckt. Daarna was het en te warm en alweer tijd om heerlijk rustig achterover te gaan zitten.
’s Avonds uit eten geweest in een restaurantje, waar ze heerlijke porkchops serveren. Enige nadeel van hier is dat iedereen rookt. Maar de zon en het blauwe water maken dat wel weer goed!
Woensdag ‘vroeg’ opgestaan, de tankboer zou om 9 uur 2 boten komen afvullen. Dus wij iets voor 9e met een bak koffie in de hand op de boot aan het wachten. Maar daar bleven wij zitten tot om half 11 die man eindelijk eens aan kwam. Maar dat is ook Griekenland, vooral niet haasten en ze moeten ook niet al te hard werken, alles komt toch wel goed. Zo is iedereen hier nu keihard aan het werk om alle restaurantjes en winkeltjes in orde te maken voor het seizoen begint. Dat doen ze allemaal in de laatste week i.p.v. gedurende de winter. De boulevard ligt nu ook nog open en de meeste winkeltjes en restaurants zijn nog dicht, maar ik weet zeker dat over een week alles er heel anders uit ziet.
De rest van de dag zijn we bezig geweest met het uitchecken van 2 boten, alle kapotte dingen vervangen en gerepareerd, en Corne de mast in gehesen om een vaantje te vervangen.
Donderdag kwam Erik terug met de grootzeilen en de bimini´s (frames met doeken voor over de kuip) Dus donderdag en vrijdag zijn we daar druk mee bezig geweest om alle grootzeilen en bimini’s op de boten te monteren. De ene keer gaat dat heel soepel, de andere keer zet je het zeil er verkeerd om in, blijkt dat de reef katrollen precies verkeerd om zijn gemonteerd en ben je dus 3x zo lang bezig. Maar we hebben nu 13 boten liggen (dat worden er uiteindelijk 20) en alle bimini’s liggen erop en er hoeven nog maar 4 grootzeilen gedaan te worden.
Vandaag de Sofia (een van de leadboten) helemaal klaar gemaakt en opgeruimd. Spulletjes aan boord en nog even een wasje gedraaid. Daarna wat boodschappen gedaan en al mijn spullen aan boord gehesen. Even netjes maken en toen wachten op de gasten.
Die kwamen rond 21.00 aan. Snel even boodschappen gedaan met ze en toen naar hun boot gebracht.
Er wordt hier zo nog groots Pasen gevierd, met o.a. een optocht van kaarsen. Daar ga ik maar even kijken wat dat allemaal is.
Morgen varen we uit, alles is er klaar voor en ik heb er heel veel zin in!
Ik zal jullie laten weten hoe het was en foto´s komen ook snel!!
Groeten,
Niels
Back Home
Zoals een aantal waarschijnlijk al wel weten (en vast een aantal ook nog niet) afgelopen vrijdag ben ik ('eindelijk" thuis gekomen!
Zondag had ik mijn CPL gehaald. Maandag was de dag van het papierwerk, m'n koffers pakken en (het belangrijkste) mijn Wing-uitrijking Ik zou dan dinsdag terug vliegen naar NL.
Maar, toen ik dinsdag ochtend op school aankwam om te horen hoe laat ik zou vliegen, bleek dat degene die de aanvraag om mijn ticket om te zetten, zich vergist had in een maandje. Ze had 4 April aangevraagd ipv 4 Mei.
Beetje jammer, maar toen heb ik nog maar een extra dagje van de zon genoten Er was wel diezelfde dag nog een mail verstuurd om mijn ticket dan op 5 Mei te zetten.
Dus 5 Mei zit ik om 9.30 weer op school om te kijken hoe laat ik vlieg, geen reactie. Bleek dat die mensen Bevrijdingsdag vrij haden. Dus toen heeft mijn training manager op internet gekeken en gezien dat er nog wel plek was op de vlucht van 11.15 Dus ik als een gek koffers opgehaald en naar Sky Harbour gebracht, heb ik daar een half uur aan de incheck balie gestaan, zonder succes... Toen heb ik maar wel direct daar mijn ticket verplaats naar 6 Mei 9.10 's ochtends. 's Middags nog even online mijn ticket geconfirmed en nog maar een dagje van de zon genieten.
Dus donderdag ochtend werd ik om 5.30 opgepikt en naar Sky Harbour gebracht, stond ik om 6.30 bij de incheck balie, zegt die vent tegen mij: Sorry meneer, maar u vliegt niet vandaag, maar morgen pas!
Bleek dus iemand anders mijn ticket WEER te hebben omgezet. Gelukkig heb ik toen uiteindelijk nog wel kunnen regelen dat ik diezelfde dag nog de vlucht van 13.45 kon nemen en 'eindelijk' richting huis kon gaan.
Goede vlucht gehad, klein beetje vertraging in Detroit, maar voor de rest lekker films gekeken in de lucht
Nu dus alweer een paar dagen in het veel te bewolkte Nederland. Hopen dat het snel weer een beetje lekker weer wordt, want dat zonnetje was toch wel lekker
Bedankt jullie allemaal voor het lezen van mijn blog (en alle reacties natuurlijk)
En ik zal wel weer laten weten wanneer mijn volgende reis begint
Tot snel!
Commercial Pilot
Maar de volgende dag meteen 2 (van de 4) CPL vluchten gevlogen. Dat zijn dan weer 4 vluchtjes VFR vliegen en een examen, dan ga je op voor je Commercial Pilot License.
Je CPL examen mag alleen door een examinator met een Europees brevet worden afgenomen, en omdat ik een maandje voorloop op schema was er een probleem, er was geen instructeur voor mij en Myriel (die liep gelijk met mij)
Dus daarom kreeg ik 2 dagen vrij, vrijdag met mijn oude VFR instructeur mijn CPL 3 gevlogen en zaterdag met hem mijn CPL 4.
En vandaag was het dan zover!! Om 7 uur stond ik ingepland voor mijn CPL examen. Dus om 3.30 ging de wekker, ontbijtje erbij, planning maken en een hele sterke bak koffie achterover geslagen. Om 6 uur stond ik helemaal ready to go, precies op het moment dat de examinator binnen kwam lopen. Dus ff babbeltje gemaakt, hij begon al dat hij even de tussenstand van het voetballen op wou zoeken (voor degene die het niet weten het was de wedstrijd of Ajax of Twente kampioen zou worden), en aangezien wij een oud Twente speler in de klas hebben zitten zei ik al meteen tegen hem: Ooh jah, want Twente moet voor het kampioenschap spelen he! Hopen dat ze winnen. Bleek dat hij uit Amsterdam kwam.... Dus dat was een heerlijk begin
Was verder wel een prima kerel, dus dat zag hij gelukkig door de vingers
Na de gebruikelijke Oral (welke niet zo heel lastig was) vliegtuig ingestapt en op pad gegaan. Het was nog mooi vroeg dus ik had nog niet zoveel last van Turbulentie. Dus die kist heel mooi op hoogte gehouden en alles ging heerlijk. Navigatie ging goed, moest ik boven een dirt-strip een gesimuleerde noodlanding doen. Dat was echt een van mijn betere PFL's, kwam perfect voor de baan terecht. Daarna verder gevlogen, ge-divert (uitgeweken) naar een ander veld. Toen op de terug weg nog wat airwork gedaan en terug op Falcon Field nog een paar circuitjes gedraaid (landingen maken dus ook) Dat ging eigenlijk allemaal heel goed, en terug op de grond kreeg ik ook mijn felicitaties en nu is de wereld weer iig 1 Commercial Pilot rijker
Dus mijn traject hier in Amerika zit er nu op! Is echt heel snel gegaan, ik kan me mijn eerste solo nog heel goed herinneren
Morgen m'n koffers pakken, laatste dingetjes regelen en niet te vergeten mijn wing-uitrijking En dan waarschijnlijk dinsdag terug richting huis
Dus dan zullen jullie me binnenkort wel weer zien
Tot snel!!
Ciao!!
Real IFR Flying
Omdat ik niemand had om Back to Back mee te navigeren (ik 2 beurtjes en die andere 2 beurtjes, allemaal achter elkaar) waren er geen heel exotische bestemmingen om heen te gaan. Maar wel andere leuke bestemmingen iets dichterbij.
De eerste 2 vluchten ben ik naar Yuma geweest, waar ze een PAR (Precision Approach Radar) hebben. Dat is echt iets geweldigs! Dan wordt je tot aan touchdown begeleid door een ventje wat jou op de radar zit te volgen. Hij zegt dan precies wat je moet doen: beetje naar links, beetje omhoog, je zit net boven glidepath, enz enz. En ook als je precies op Glideslope zit (de perfecte hoogte/afstand verhouding en precies voor de baan) dan nog blijft hij zeggen: on glideslope, on glideslope. Want als hij in 10 seconden niks zegt, moet je ervan uitgaan dat je communicatie er mee opgehouden is en moet je de Go-Around in. Dus dat ventje blijft de hele tijd tegen je aan praten, heel mooi om een keer mee te maken.
De beurtjes daarna ben ik naar Blythe en Ryan gevlogen, dat was wel leuk maar niet heel erg bijzonder.
En mijn laatste navigatie beurtjes ben ik naar Fort Huachuca (probeer het maar niet uit te spreken, dat lukt mij ook nog steeds niet) gevlogen. Dat was ook wel een mooie vlucht. We moesten naar 11.000 voet klimmen. Dat op zich was al een opgave, want het was een warme dag en dan gaat je performance flink achteruit. Normaal kan je met 500'-800' per minuut klimmen, het laatste stukje ging net met 100' per minuut. Maar toch gered uiteindelijk. En het mooie was, op 11.000' waren er wolken! Dus voordat ik het wist was alles buiten wit, je kon verder niks meer zien. Dan wordt het dus echt vertrouwen op je instrumenten, en maar hopen dat Radar control geen ander verkeer bij jou in de buurt laat komen. Was heel gaaf om mee te maken! Toen we bij Tuscon in de buurt waren vlogen we weer af en toe buiten de wolken, en dat was ook mooi, want we vlogen over de Boneyard heen. Dat is een vliegtuig kerkhof, allemaal oude bommenwerpers en andere vliegtuigen staan daar gestald.
Dat waren wel een paar mooie navigatie vluchtjes. Gister mijn eerste 2 examen trainingen gehad, met best nog wel veel wind, dus dat was wel goed oefenen.
Vandaag weer 2 vluchtjes, en dan komt het IFR examen al heel dicht bij! En Nederland ook weer, want na IFR is het nog 5 beurtjes vliegen, en dan ben ik klaar hier!
Het duurt dus niet lang meer voordat ik naar huis kan, heb daar ook wel weer zin in.
Tot snel!!
Ps. Bedankt voor de berichtjes in het gastenboek, ik vind het echt super leuk om die te lezen. En het doet me goed om te horen dat veel mensen mijn blog lezen, dank jullie wel!!
Ciao
Pa, Ma en mijn night Solo
Vrijdag middag zijn mijn Pa en Ma hier aangekomen!
Die zijn voor 10 dagen hier in de USA om er eens lekker met z´n 2e tussen uit te zijn. Mij opzoeken was een prima excuus Ze zijn donderdag in LA aangekomen hebben daar een auto gehuurd en zijn toen hier naar toe komen rijden.
Zaterdag heb ik ze het vliegveld laten zien en zijn daarna naar Fashion Square en Old Town Scottsdale geweest, 's avonds heerlijk uit eten bij Divine, een italiaanse bistro/wijnproeverij/restaurantje. Heerlijk eten en ze hadden die avond zelfs een live band spelen, die het een heel geslaagde sfeer maakte.
Zondag hebben we een stuk van de Apache Trail gereden. Een weg die langs 3 verschillende meren en door de bergen heen loopt.
Enige nadeel was dat na het 1e meer de weg overstroomd was en er allemaal gaten in zaten!! Vraag me niet waar dat water vandaan kwam, want daar heb ik echt geen flauw idee van. Toen maar weer terug gereden en een stukje wezen lopen vlakbij mijn vorige wandel avontuur. Dit maal geen slangen tegengekomen (wat m'n ma niet zo erg vond)
Maandag ochtend gingen ze me mee uit ontbijten nemen (eigenlijk zondag al maar toen belanden we in de Village Inn, een soort ontbijt plaats voor ouderen, bleek toen we daar naar binnen liepen. Maar we hadden honger en we konden geen Denny's of Wendy's vinden)
Dus maandag in de herkansing en na een tijdje toch bij de Denny's beland voor een heerlijk ontbijtje.
Daarna zijn mijn pa en ma weer verder gegaan, via Joshua Trees en Julian naar LA terug om wat kennissen te bezoeken en zondag weer terug te vliegen.
Ik moest maandag avond om half 9 nog vliegen. 2 uurtjes met mijn instructeur nacht vliegen. Klein beetje airwork en een heleboel Touch and Go's bij Gateway want, om 11 uur zat ik weer alleen in het vliegtuig voor mijn nacht solo!!!!!
Dat is zo gaaf!!! Nacht vliegen alleen al is prachtig, en zeker als je het solo mag doen!!!
De torens van Falcon Field en Gateway waren ook al gesloten, dus geen restricties of advies van de toren, je moet het allemaal helemaal zelf doen. Zelfs de verlichting aanzetten, 7x snel met je transmit button klikken en dan gaat de baan verlichting aan, prachtig!!
Dus op Gateway een klein uurtje rond gevlogen en daarna weer terug naar Falcon. Jammer genoeg was het maar een uurtje, maar wel een uurtje die ik niet snel ga vergeten.
Nu is het echt gedaan met de solo's voor mij. Nog paar weekjes vliegen hier, IFR navigeren en mijn CPL halen, en dan weer richting huis.
Ik laat snel wel weer wat van me horen.
Ciao!!
A walk in the Park
Donderdag mijn check gevlogen en ging prima!! Op hoogte houden na, want het was redelijk bumpy dus ik zat af en toe met mijn hoofd tegen het dak aan, en neus 5 graden onder de horizon, heel weinig gas geven en nog steeds met 500'/min stijgen... Dus dat was wat lastig, maar alle oefeningen gingen perfect. Dus mooi gehaald
Vrijdag begonnen met Approaches te vliegen. Dat zijn speciale manouvres en patroontjes die je dan met behulp van radio bakens moet vliegen om op een vliegveld te landen. Dat ging ook wel lekker, en daar ga ik maandag weer mee verder.
Het weekend heb ik vrij gehad, zaterdag naar Fashion Square geweest (grote shopping mall) en daar wat rond gelopen. Daarna nog even naar Old Town Scottsdale geweest. Dat is een heel gezellig, wat ouderwets uitziend stuk van Scottsdale met veel souvenir winkeltjes en restaurantjes in een beetje Mexicaanse stijl. Daar 's avonds ook heerlijk Spareribs gegeten, was zeer geslaagd.
En vandaag (zondag) ben ik samen met een huisgenootje richting Superstition Mountains gereden, en daar in de buurt een wandelingetje van een uurtje of 4 gemaakt.
Heeft iemand zich ooit afgevraagd of je het ratelen van een ratelslang nou echt zou horen? Nou, geloof mij dat hoor je heel goed!!! Ik ben nog nooit zo snel 3 meter verderop gekomen.
Langs het pad kwamen we een opgedroogd riviertje tegen, dus die zijn we een stuk opgelopen, maar daar konden we uiteindelijk niet verder, dus toen rechtsom keert gemaakt en op de terug weg hoorde ik opeens heel hard geratel en Botman (mijn huisgenoot heet Niels Botman) roepen: Whoohooo. Dus toen was ik heel snel een stuk terug, snel natuurlijk camera gepakt en foto's gemaakt (van veilige afstand) want gelukkig was die slang ook wel een beetje bang voor ons en ging hij er ook vandoor.
Daarna lekker verder gewandeld, veel hagedisjes tegen gekomen onderweg. Toen zagen we opeens een hele mooie bergtop, maar het pad liep daar natuurlijk niet naar toe. Dus toen maar stuk offroad gegaan. Eerste stuk ging nog best goed, daarna begon het wat vol te raken met prikkel bosjes en cactussen, maar uiteindelijk toch op de top gestaan! Toen zagen we daarna natuurlijk wel een top die nog iets hoger lag en er redelijk begaanbaar uitzag. Dus die kant op gegaan, en bleek best goed te doen zijn, beetje stijl af en toe en wat schuivende steentjes, maar ook daar de top gehaald. Ondertussen waren we best wel wat vermoeid geraakt dus toen maar voor de terug weg gekozen, eerst nog een hele klus om terug op het pad te komen. We wisten wel waar we naar toe moesten, maar er stonden weer wat cactussen prikkel bosjes en kloofjes in de weg.
Toen op de terugweg nog een klein (snel) groen slangetje met een rode staart tegen gekomen (geen flauw idee wat dat was) en daarna nog een keer een Diamond shaped Rattle snake.
Dit keer zag ik hem wel ruim op tijd, dus heb ook iets betere foto's kunnen maken.
Het was dus een heel geslaagd hiking tochtje. Wel warm, het was tegen de 30 graden aan, maar gelukkig dat het hier best droog is, dus het is iets beter te doen dan in Nederland.
Ik begin mijn benen nu al te voelen, dus dat wordt morgen helemaal een groot feest. Maar lekker op de bank de avond doorbrengen en morgen weer lekker het vliegtuig in kruipen!
Ciao!!
Vrolijk Pasen iedereen nog trouwens!!
